Okna Częstochowa » Historia » Historia pojawienia się okien

Historia pojawienia się okien

Okno jest niewątpliwe jednym z elementów, który towarzyszy człowiekowi od momentu kiedy zaczął budować swoje pierwsze siedliska, możliwe, że jeszcze przed przejściem z trybu koczowniczego, na tryb osiadły, czyli tzw. rewolucją neolityczną.

Nie jesteśmy oczywiście w stanie zweryfikować, czy już wtedy istniały okna, a jeśli tak to na pewno nie w takim znaczeniu, w jakim istnieje ten termin współcześnie.

Okna, jeszcze w starożytności, a szczególnie od momentu, gdy człowiek zaczął zamieszkiwać w budowlach z kamienia, cegły lub innych materiałów trwałych (Jerycho, Catalhoyuk, Egipt) miały za zadanie dopuszczać promienie słońca, które oświetlały ciemne, masywne i małe pomieszczenia oraz umożliwiały wentylacje pomieszczeń. Niby funkcjonalność podobna do współczesnej, ale okna zazwyczaj były po prostu dziurami w ścianach, a czasem w suficie, z rzadka zasłanianymi skórami, futrami, czy innymi materiałami, które nadawały się do tego.

Okna zaczęły zyskiwać na znaczeniu w okresie hellenistycznym, kiedy ówcześni architekci pod wpływem kultury orientu zaczęli uznawać okno również jako element, który może zdobić budynki. Zaczęto używać łuków, zdobień, oraz innych elementów, które stawały się szybko bardzo popularne. Również poznanie techniki wyrobu szkła pozwoliła już w starożytnym Rzymie na tworzenie pierwszych okien z szybami. Powstawały one poprzez wstawienie szkła w ramy najczęściej drewniane i wypełnienie ich ołowiem, który przytrzymywał szkło w ramach.

Okres średniowiecza ponownie zmniejszył znaczenie okien i w epoce romańskiej okna występowały jako malutkie wnęki w często bardzo grubych murach, co powodowało bardzo słabe oświetlenie ówczesnych budynków.
Dopiero następna epoka, gotycka przywróciła, a właściwie wywróciła proporcje w architekturze. Gotyk opierał się na zupełnie innych zasadach w architekturze, a podstawowym kanonem była strzelistość, ostre łuki, wysokość i zdobienia. Rozwój technologiczny pozwalał na tego typu konstrukcje i ówczesne okna, co najlepiej można zaobserwować w budynkach z tamtej epoki były często bardzo duże. Dominowały konstrukcje wysokie i wąskie zwieńczone ostrymi łukami i często wypełniane szybami, a w architekturze kościelnej – witrażami.

Późniejszy renesans cechowały okna o ramach prostokątnych które zakończone były z reguły trójkątnym przyczółkiem. Barok cechowały bogate zdobienia. Okna barokowe zdobione były pełnymi polotu i fantazji obramieniami na których przedstawione były z reguły jakieś sielskie i wesołe sceny. W epoce baroku zdobienia wykonywano z różnych materiałów. Były nimi między innymi: - stiuk - brąz - marmur Jeżeli chodzi o stiuk to można w tym momencie dodać że jest to materiał który w jakimś stopniu imituje marmur. Z czasem zdobienia barokowe zostały uznane za zbyt wymyślne i powrócono do koncepcji funkcjonalności i prostoty.
Obecnie wybór okien jest bardzo szeroki i można znaleźć zarówno koncepcje proste jak i bardzo złożone. Jednak głównym zaleceniem jest funkcjonalność oraz duży dostęp światła do pomieszczeń. Dlatego oprócz standardowych okien montowanych w ścianach spotyka się okna dachowe, czy nawet sufitowe. Często budowane są też pomieszczenia całkowicie przeszklone, szczególnie w nowoczesnym budownictwie biurowym.